- این تفکرات دقیقاً چهطور اینقدر فراگیر شدند؟+ اول از همه باید بدونیم که حداقل در غرب از بچگی این رو توی مغز ما فرو میکنن که (۱) کلید شکوفایی هر آدمی، شادی درونشه. (۲) تعریفی که ما از خودمون میدیم، روانشناختیه: «من همان احساساتم هستم» و برای شاد بودنم، باید بتونم احساساتم رو بروز بِدم. بیرونم باید همون چیزی باشه که درونم احساس میکنم. (۳) به ما یاد دادن که دخالت در شادی دیگران، کار ناپسندی است. و (۴) باید بپذیریم که لابیهای سیاسی و فرهنگی قدرتمند زیادی هستند که این قضیه رو به پیش میبرن. (==>) ... چیزی رو که بهواقع مسأله یک اقلیت کمیه، به یکی از کانونهای اصلی توجه سیاسی این نسل، تبدیل میکنن.[ببینید، بخشی از فیلم مستندِ: زن چیست؟ (What is a Woman? , 2022)، اثر جاستین فولک، بهروایت مت والش.]

اگر شود همه عالَم ز کافران تاریک، نگیرد آینه کبریاش گردی زآنبه جنب او دو جهان قطرهای است از دریا، چه کم شود چه زیادت ز قطره باران ...زهی کمال خدایی که صدهزار عقول، ز فهمکردن او ماندهاند سرگردان ...بدان که عقل تو یک قطره است و قطره آب، چگونه فهم کند کُنهِ بحر بیپایان ...از آن شراب که در جام مخلصان ریزی، به جان پاک محمّد که قطرهای بچشانتو میزبان بهشتی و من رسیده ز راه، فرو مبند درِ خُلْد کآمدم مهمان(از: عطار نیشابوری) (+)

اگر شود همه عالَم ز کافران تاریک، نگیرد آینه کبریاش گردی زآنبه جنب او دو جهان قطرهای است از دریا، چه کم شود چه زیادت ز قطره باران ...زهی کمال خدایی که صدهزار عقول، ز فهمکردن او ماندهاند سرگردان ...بدان که عقل تو یک قطره است و قطره آب، چگونه فهم کند کُنهِ بحر بیپایان ...از آن شراب که در جام مخلصان ریزی، به جان پاک محمّد که قطرهای بچشانتو میزبان بهشتی و من رسیده ز راه، فرو مبند درِ خُلْد کآمدم مهمان(از: عطار نیشابوری) (+)

گفتاری درباره «جهان هستی، از جشن به ماتم و از ماتم به جشن»

(فایل صوتی، متأسفانه آپلود نمیشود. برای شنیدن، لطف بفرمایید به کانال تشریف بیاورید).

❤️

در مروری بر مجلات آتشبیار معرکهی پارسال، در کنار سه چهار مجله عجیب و غریب، یک مورد جالب مشاهده شد. برای معرفیاش، که فقط دو شماره منتشر شد، نوشتهاند: «سالها است که لزوم انتشار مجلهای بینالمللی مطابق با نمونههای مطرح جهانی بهصورت اختصاصی برای بانوان، در فضای رسانهای و مطبوعاتی کشور احساس میشد. موسسه قاصدک شهر، با ربع قرن تجربه رسانهای و سابقه انتشار نشریه قاصدک شهر (مجله اختصاصی شمال تهران)، سرانجام مبادرت به انتشار نشریهای خاص در این زمینه نمود. دیبا، نشریهای مستقل، دو زبانه (فارسی- انگلیسی) و مخصوص بانوان است و در بخشهای اجتماعی، سلامت، فرهنگی، هنری، ورزشی، مد و دکوراسیون به موضوعات و مسائل مرتبط با خانمها میپردازد ... از نظر کیفیت محتوا و مرغوبیت فیزیکی (کاغذ گلاسه و چاپ تمامرنگی) در میان نمونههای ایرانی، محصولی خاص و همتراز مجلات مشابه بینالمللی است.» رویکرد این نشریه، بهطور خلاصه این بوده: بانوی ایرانی برای موفقیت باید یا سرباز فلان ارتش غربی باشد یا کارمند بهمان کمپانی غربی؛ دستدرازی به ایشان هم که همهجا هست پس بهش فکر نکن!

اگر شود همه عالَم ز کافران تاریک، نگیرد آینه کبریاش گردی زآنبه جنب او دو جهان قطرهای است از دریا، چه کم شود چه زیادت ز قطره باران ...زهی کمال خدایی که صدهزار عقول، ز فهمکردن او ماندهاند سرگردان ...بدان که عقل تو یک قطره است و قطره آب، چگونه فهم کند کُنهِ بحر بیپایان ...از آن شراب که در جام مخلصان ریزی، به جان پاک محمّد که قطرهای بچشانتو میزبان بهشتی و من رسیده ز راه، فرو مبند درِ خُلْد کآمدم مهمان(از: عطار نیشابوری) (+)

اگر شود همه عالَم ز کافران تاریک، نگیرد آینه کبریاش گردی زآنبه جنب او دو جهان قطرهای است از دریا، چه کم شود چه زیادت ز قطره باران ...زهی کمال خدایی که صدهزار عقول، ز فهمکردن او ماندهاند سرگردان ...بدان که عقل تو یک قطره است و قطره آب، چگونه فهم کند کُنهِ بحر بیپایان ...از آن شراب که در جام مخلصان ریزی، به جان پاک محمّد که قطرهای بچشانتو میزبان بهشتی و من رسیده ز راه، فرو مبند درِ خُلْد کآمدم مهمان(از: عطار نیشابوری) (+)

تا آن سهشنبه نوامبر، ۴۹٠ روز مانده است. اِنشاءاالله این دفعه، لغو نخواهد شد.

معمولاً در ابتدای چاووشخوانیها، از قول شاعری ناشناس، میخوانند: «بارها گفت پیمبر که علی، جان من است، هم به جان علی و نام محمّد، صلوات» (+). عید غدیر مبارکا!

اگر شود همه عالَم ز کافران تاریک، نگیرد آینه کبریاش گردی زآنبه جنب او دو جهان قطرهای است از دریا، چه کم شود چه زیادت ز قطره باران ...زهی کمال خدایی که صدهزار عقول، ز فهمکردن او ماندهاند سرگردان ...بدان که عقل تو یک قطره است و قطره آب، چگونه فهم کند کُنهِ بحر بیپایان ...از آن شراب که در جام مخلصان ریزی، به جان پاک محمّد که قطرهای بچشانتو میزبان بهشتی و من رسیده ز راه، فرو مبند درِ خُلْد کآمدم مهمان(از: عطار نیشابوری) (+)